СИ ЗАМИНА МЛАДИОТ ХАРМОНИКАШ ДЕАНЧЕ МИЧЕВСКИ – КОЛЕГИТЕ СО БОЛКА СЕ ПРОСТУВААТ ОД НЕГО
Прерано замолкна хармониката, прерано згасна еден млад живот, а меѓу музичарите остана празнина што тешко се пополнува…
Со длабока тага и неверување, музичката сцена се простува од Деанче Мичевски, младиот хармоникаш од Битола, кој беше познат и посакуван меѓу публиката, но и почитуван меѓу своите колеги.
Некои луѓе не се паметат само по она што го работеле, туку и по чувството што го оставале кај другите. Деанче беше дел од светот на музиката – свет во кој хармониката не е само инструмент, туку глас на душата, звук што буди спомени, радост, носталгија и емоции. Преку својата љубов кон музиката, тој го градеше своето место меѓу луѓето што ја живеат естрадата и народната песна.
За публиката, тој беше музичар чии настапи носеа посебна енергија. За колегите, беше млад човек со кого ја споделуваше истата љубов – љубовта кон музиката, сцената, песната и дружбите што се создаваат меѓу луѓето кои живеат за својата професија.
Но, најтешките збогувања се оние кога животот ќе прекине прерано, кога пред човекот требало да има уште многу песни, многу настапи, многу средби и многу неостварени соништа.
Денес, наместо звуците на неговата хармоника, останува тишина. Наместо нови музички средби, остануваат спомените. А наместо надежта дека повторно ќе се сретнат на некоја сцена, неговите колеги се соочуваат со болната вистина дека еден од нив веќе не е меѓу нив.
Музичарите најдобро знаат колку е силна врската што се создава меѓу колегите. Заедничките настапи, патувањата, веселбите, пробите, песните и моментите зад сцената создаваат пријателства што не можат лесно да се објаснат со зборови. Затоа ваквите разделби болат особено силно. Зад секоја тажна вест стојат луѓе кои изгубиле колега, пријател и човек со кого споделувале дел од својот живот.
Деанче си замина, но она што го оставил зад себе – неговата музика, спомените и трагата што ја оставил кај луѓето – ќе продолжи да живее во сеќавањата на оние што го познавале.
Почивај во мир, Деанче!
Нека ти е светол патот кон вечноста, а твојата хармоника нека продолжи да звучи во спомените на сите што те сакаа и почитуваа. Искрено сочувство до семејството, пријателите и музичките колеги.
Некои песни завршуваат со последниот тон. Но има луѓе чии спомени не завршуваат никогаш.
Битола тагува. Музичките колеги се простуваат. А една хармоника засекогаш ќе недостасува меѓу нив.