Производството на теписи е напорна, но профитабилна работа, вели Божидар Лепшановиќ од Голубинац, кој веќе 20 години продава тревни теписи низ цела Србија, а ги испраќа и во Босна и Херцеговина и Црна Гора.
Десетина земјоделски претприемачи во Србија се занимаваат со производство на тревни – теписони патеки.
Работата е скапа и напорна, и затоа малкумина се одлучуваат за ова производство, иако квадратна теписонска патека чини четири евра. Еден од ретките претприемачи, Божидар Лепшановиќ од Голубинац, работи речиси 20 години. Тој е во пензија и вели дека ќе работи колку што може.
– Производството на тревни теписи не го измислив јас – вели Лепшановиќ.
„Тревните теписи се прават на запад веќе 50 години. Луѓето градат куќа и се јавуваат во компанија за да нарачаат теписонска патека. Пред тоа, друга компанија го вади шутот и го подготвува теренот за поставување на тревната основа. Мојот бизнис се одразува само во производството на трева, а сè друго го прават други претприемачи“.
Тревата се сее во текот на септември и во првата половина на октомври. Потоа, вели тој, сеењето е подобро, иако може да се сее во март и април. Тој продава тревни теписи низ цела Србија на компании и домаќинства, а ги испраќа и во Црна Гора и Босна. По сеидбата, чии семиња ги купува од увозниците овде, посеаната трева по месец и половина кога ќе почне да никнува ја одржува и негува обучена работна сила, што е голема работа.
– Сеењето трева не е исто како сеење жито. Ја зачувувате пченицата, ја фрлате пченицата и чекате да никне. Тревата бара труд и пот и работна сила. Без добри бунари и обучени работници, кои за среќа ги имам откако почнав да се занимавам со овој бизнис неодамна, не вреди ниту да се започне. Тревата треба да се полева, особено во летните месеци. Потоа, на полињата, 700 прскалки работат континуирано и трошат огромна количина енергија, поради што, меѓу другите трошоци, производството на површини од теписи е скап бизнис. Патеките од трева треба да се наѓубруваат и да се хранат, а особено да се заштитат со хемиски средства од штетници, што бара постојано следење. На крајот, мора да косите, а кога ќе стигнете до таа работа, косилките не се исклучуваат неколку дена. Тоа е една од потешките работи во производството на трева за работниците. И затоа малку претприемачи одлучуваат да произведуваат трева, иако пазарот постои – нагласува Лепшановиќ.