Во недела, на 2 август, односно на 20 јули според Јулијанскиот календар, православните верници го одбележуваат празникот посветен на Светиот пророк Илија, во народот познат како Илинден.
Свети Илија живеел околу девет века пред Исус Христос и потекнувал од градот Тесвит, поради што е познат и како Илија Тесвиќанец. Според христијанското предание, животот го поминал во молитва, пост и борба против идолопоклонството, направил повеќе чуда, а на крајот се вознел на небото во огнена кочија.
Во народните верувања, Свети Илија се смета за господар на громовите и летните бури, како и за „клучар“ што го отвора и затвора небото, го пушта или го запира дождот. Поради тоа, празникот традиционално се смета за еден од најтешките летни празници.
Според старите обичаи, на Илинден не се извршувале тешки земјоделски и домашни работи. Луѓето избегнувале работа на поле и престој на отворено за време на грмежи, верувајќи дека непочитувањето на празникот може да донесе невреме, гром или штета врз луѓето, стоката и посевите. Ова се народни верувања и традиции, а не формални црковни забрани.
Во повеќе краишта постои и верувањето дека доколку грми на Илинден, оревите ќе бидат шупливи. Во минатото празникот го одбележувале кожуварите, самарџиите и ќерамидџиите, кои Свети Илија го сметале за свој заштитник.
Илинден има особено значење и во македонската историја, бидејќи се поврзува со Илинденското востание и Крушевската Република. Именден празнуваат Илија, Илко, Илина, Илинка, Илинденка, Иљо и Илчо.